Bir kadın sessizce ağlıyordu gözlerimin önünde
Usul usul akıyordu gözyaşları
Soğuktu hava üşüyordu besbelli
Kırılmış ümitleriyle kan revan içindeydi avuçları
Bir soğuk rüzgar esiyordu o kahreden gecede
İnce ince yağmur vardı kimsesiz kalmış caddelerde
Bu derin sessizlik, acı bir çığlıktı duymayı bilenlere
Bir kadın sessizce ağlıyordu gözlerimin önünde
Tükenmişti hayatı bitmişti dermanı
Tutmuyordu bir zamanlar sevgiyle kavradığı kolları
Kalbi paramparça gözleri kan çanağı
Bir kadın diz çökmüş ağlıyordu sevdiğinin mezarı önünde
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
