Şiir > Toplumcu
nostaljik
Çocukluk Günlerim Yalın Ayak…
Sandıktan çıkarttım birer birer / naftalin kokulu elbiselerimi, / bütün
olumlu
Doğruya Övgü, Yanlışa Yergi
Doğruya övgü, yanlışa yergi / Yerde esrik gezerken, ders verdi çarkıfelek
karamsar
Sessiz Bir İsyan Tutanağı
Dağlarda çoban ıslığı sustu / Vicdan vuruldu / Gözlerimizdeki gök
üzgün
Yasak Şehirler Atlası
Narçiçekleri taşır Dicle’ye Fırat / Mem u Zin’in gözlerinde tutuşurken aşk.
karışık
Öteki Mahallenin Çocuklarıyız
Çamurlu yollarda ayak izlerimiz / Hasta,yorgun,yaşlı kadınlar gibi evlerimiz /
üzgün
Umut Çocukları
Tutuşmuş kalbinde çaresizlikler / Sokakların prangalı özgürlüğünde / Dilinde özlem
olumlu
Türkiyemiz (Türk Milletime İtafımdır)
Kır beş milyon nüfusuyla / Yücedir Türk, ulusuyla / Hazırdır
üzgün
Sanmayın ki Ortaçağ da Oldu Bunlar
''Bu gün acı, hüzünlü bir gün. Srebrenitza Katliamında, şehit düşen kardeşlerimize Allah rahmet eylesin.''
