"Yazar olmak, hayatın sana fısıldadığı dedikoduları yüksek sesle haykırmaktır. Tabii, kim dinlerse..." – Dorothy Parker"

Şiir > Özlem Şiirleri

üzgün

İstanbul

İstanbul yine çekilmez bir havan var / Yalnızlık kokuyorsun /

üzgün

Sanadır Özlemim

Tutunacak bir dal arıyorsa ellerim / Fotoğrafına bakıp da seni düşlüyorsa gözlerim

olumlu

bazen

bazen, / çağlayanların güneşe karıştığı / mavi beyaz seslerinde

karamsar

Dağlar

Dağlar Bana Hüküm Vermi̇ş Cezam Ölüm / Dağin Havasi Bi̇lekleri̇mde Kelepçe

üzgün

Yol Ağrısı

sana lazım değil artık bu kaybedilecek hüzünler / istanbul'dan ayrılışına alışmam lazım

üzgün

Anacığım...

Bir zamanlar dudaklarım dokunurken gül yüzüne, / Şimdi yağmur taneleri düşer olmuş kabrinin

üzgün

Su

bilirse ay / bilir / nerede olduğunu /

üzgün

Sevgiliye

Her şeye değdi / Biliyor musun? / Seni görmek

nostaljik

Özledim

*Yağmurlu bir günde sırılsıklam olmayı,* / *O eşsiz sevdalarda alev alev yanmayı,* / *Geçit vermez dağlara

olumlu

Uzat Ellerini

Sana ellerimi uzatacağım sevdiğim / merhametle, şevkatle / sevgiyle okşayan

Başa Dön