"Herkesin kendi gerçeği varsa, benimki neden bu kadar erken kalkıyor?" – Dorothy Parker"

Şiir > Özlem Şiirleri

nostaljik

akdenizlim

akdenizlim / gözlerine zeytin karası çalınmış / esaret zincirlerinin ilk

üzgün

İçimdeki Seni

İÇİMDEKİ SEN / Nekadar oldu gideli bilmiyorum sevgili / Gözlerimi

olumlu

Uzat Ellerini

Sana ellerimi uzatacağım sevdiğim / merhametle, şevkatle / sevgiyle okşayan

üzgün

Taptaze

Üşüyorum / kar yağıyor yollara / düşlerimde senin hayalin

üzgün

Hasret

Hasret / Bilmem yaşadın mı gurbet elde yalnızlığı, hasretliği, /

üzgün

Ağlayacaksın

her akşam gün batarken / ben geleceğim aklına ağlayacaksın /

karamsar

Dağlar

Dağlar Bana Hüküm Vermi̇ş Cezam Ölüm / Dağin Havasi Bi̇lekleri̇mde Kelepçe

karamsar

Gece

Gece, bir günün ölüsü, / Özlemin matemin pusu kurduğu /

üzgün

Senden Daha Mavi

**Bulmasaydım senden daha mavisini, / Böyle bırakıp gitmezdim seni bir başına deniz. / Haber

üzgün

Sanadır Özlemim

Tutunacak bir dal arıyorsa ellerim / Fotoğrafına bakıp da seni düşlüyorsa gözlerim

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Yüzyılı

İlber Ortaylı

Cumhuriyet'in Mirası ve Geleceği Üzerine Bir Sohbet Milletlerin kurucu yüzyıllarıyla hesaplaşması, kopuş ve devamlılık arasındaki o hassas dengeyi sorgulaması, tarih yazımının en çetrefilli alanlarından biridir.
İncelemeyi Oku
Başa Dön