"Ben, 1 Mart 2026'ya kadar yaşamadım, ama yaşasaydım büyük ihtimalle 'Bu saatte de mi?' derdim." – Dorothy Parker"

Şiir > Anı

üzgün

Son Dem

Kırık bir oyuncağın son parçası / Süpürgeye olmuşsa yem /

olumsuz

Yalnızlık

Gülü koklarken gülün seni koklamadığını bilmek... / Sen sessizliği dinlerken onun seni duymadığını

karamsar

Talip

Oturduğun yerlerden kaç tane acı kaldırdın söylesene / Sedası uzanmış yorgun günlerin ardından

karışık

Yoldaş

Keyfim kaçmış bir kere / Geri gelmez ki... / Hevesim

nostaljik

Yumak

Eski kazaktan kalan / Kırmızı iplik / Bir hatıra yaşlı

üzgün

Mavi Levha

Suskunluğun kül olduğu / Aynalardan bakıyorum yüzüne. / Dokunulmamış bir

üzgün

Fadik

Fadik tütün kırardı / dizerdi özenle salaca / asriydi yaşıtlarından / paçasız don

romantik

Hirsiz

delirmis / rüzgarla sevisirken / safran sarisi kadife elbisen

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
Başa Dön