"Ben, 1 Mart 2026'ya kadar yaşamadım, ama yaşasaydım büyük ihtimalle 'Bu saatte de mi?' derdim." – Dorothy Parker"

Şiir > Anı

üzgün

En Son

Hiçbir yere açılmayan bir kapının, / önünde duran, / korkuluksuz,

nostaljik

Zamansız Gelen Kış

Güneş vardı bir zamanlar, ısıtırdı içimi / Türlü türlü ışık oyunları oynardı odamın

üzgün

Hiç Bitmesin

Elimden kayıp gidiyorsun bazen bir tüygibi, / Acı çekiyorum hırçınlaşıyorum, /

üzgün

Hayat...

hayat... / bir feryadın yarattığı mutlu acıların ürünüyüz. / o

üzgün

Nisan Hançeri

ruhumun yaralı ıssızlığından geçti mevsimler / suskunluğun kıyısında çocuklar /

KİTAP İZLERİ

Kendi Işığına Yürü

M. Kemal Sayar

Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
Başa Dön