ceplerim misket dolu
rengarenk misketler...
sapanım bile yok benim
sevmem kuşları vurmayı
arkadaş kafası yarmayı
hişşt amca
babamı aldılar dün bağdat sokaklarında gezindirdiler
yalın ayak
babamı
üstelik ben hiçbir arkadaşıma
benim babam senin babanı döver dememişken
annem yemek pişirmiyor bize eskisi gibi
ablam ve abim okula gidemiyorlar
annem göndermiyor
bir daha geri dönmezler korkusuyla
babam salonda yerde yatıyor
üstünde beyaz bir bez örtülü
elini tuttum soğuktu
üşümüş besbelli
arkadaşlarımla uçurma uçuramıyoruz
evimizin yakınındaki tarlada top oynayamıyoruz
arkadaşlarımın da çoğu eskisi gibi değil
hep eksildi bir yerleri
benim ise ceplerim misket dolu
rengarenk misketler
ama ben misket oynayamıyorum amca
çünkü benim de parmaklarım yok
babam yattığı yerden kalkacak yeniden sıcacık olacak
biz okula gideceğiz, annem bize yine lezzetli yemekler pişirecek
mi? ..
bir söyle amca öyle değil
mi? ..
Yavuz İgret
] ]
