"Yazarın hayatındaki en büyük trajedi, yazdığı en iyi eserin henüz aklına gelmemiş olmasıdır." - Franz Kafka"

ugur lalek

Yenilmeye Yüz Tutmuş Yeni Yıllara...

Yeni bir yıl daha, her yıldan bu yıla kahramanlıklar düşleyerek. Hattat gibi sade ve narin ince ince işleyerek hayatı. Kuytulardan metropollere çekerek huzuru. Sevmeyi severek öncelikle ve her karesinde tekrarlıyarak aşk belgeselinin metinini. Kaybolurken kadrajlara, düşerken amors durup kaybetmeyi anlamaya daha aklıma gelmeyecek şeyleri yapmaya.

Eksik Kalmış Bir Şey...

Öyle bir hayat hikayesi anlattın ki bana yaşamsal fonksiyonlarımızın gereksiz olduğunu düşündüm bir an, acının ne kadar da yakıştığını öğrettin vatanperver olmanın kucağında. "Atam izindeyiz" demenin ağızlarda değil Sınır karakollarında verilen kayıpların çizgisinde anlattın, anlatılması gereken en iyi şekilde

Sizde Bir Deneyin

Her zaman iyi umutlar besleyin. Ülke içinde bir iç ülke istemeyin, kaybolmaya yüz tutmuş bir yürekle kaybetmeye alışmış bir sevdayı, aynı anda, birlikte yollara düşürmeyin. Unutulmayı seçin ama ne olur özlemeyin. Sevin, sevilin fakat aşık olmayın......
Hırslarınızın kurbanı olurken en çok "para" kelimesinden korkun en az

Ayrılığa Beş Kala...

Karşıdan gelen o değildir. İçinizde gelmesini çok istediğiniz kişinin, gelmemesinin hesabını sorgularken aslında sadece kendi kendinizi avutmanın haklı gururunu yaşarsınız.

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
Başa Dön