"Yazmak, aslında hiçbir şey yapmadığınızı herkesten saklamanın en meşru yoludur." – Charles Bukowski (kurgusal)"

yazı resim

Ne olursa olsun, ne yaşanırsa yaşansın.
Öncesinde etrafında yarattığın kasırgalar asla bilinmeyecek.
Sonrasında ötekiler gibi benzer davranışlar sergilememen anlaşılmayacak.
Şimdi ise çok daha iyi olduğun için hakkında hep daha kötüsü istenecek.

Tarih boyunca da bu durumlar ve bireyler hep böyleydi ki.
Her yiğit; sessizliğinin ama mutluluğunun bedelini eleştiri ile ödedi.
İki ses çıkarıp, adaletsizlik hakkında konuştuğunda gaddar diye kötülendi.
Haliyle hangi adım atılırsa atılsın, gerçekler karşısında zarlar çoktan atılmıştı.

İyilerin en büyük hatası buydu işte Öngörememe.
Nitekim artık günümüzde hesaba katılamayan tek bir şey vardı.
Her düşünce gibi naifler ve iyiler de gelişmiş, evrilmiş ve oyunu anlamıştı.
Bu açıklamaya dahi gerek duyulmayan bir olgunluktu.

En büyük dostum ve düşmanım olan zaman her şeyi gösterecekti.
Her nefesimi borçlu olduğum Yaratan, yeni güzelliklere beni yönlendiriyordu.
Kalbi kötülük ve nefretle dolu olanlar da gerçek yüzlerini gösteriyordu.
Sessizliğim; bana karşı mahcupluğu arttırıyordu, ki olması gereken buydu.

Aleykümselam.

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön