Çingenem...
Gece düğümlenip gündüze gebe kaldığında, / Toprağın nemi yükselirken havanın çığlığına,
"Sabahın yedisinde uyananların tek suçu, akşamın beşinde ölenlerden olmalarıdır." – Terry Pratchett (kurgusal)"
"Sabahın yedisinde uyananların tek suçu, akşamın beşinde ölenlerden olmalarıdır." – Terry Pratchett (kurgusal)"
Gece düğümlenip gündüze gebe kaldığında, / Toprağın nemi yükselirken havanın çığlığına,
Köşe başında elleri ıslak, / Açlığı gözlerinde saklı, / Aklında
Aynı değilim, / Saçlarım artık beyaz, / Nede olsa yaşlandım
Teni esmerdi, gözleri siyah, / Orman kokuyordu, / Dağ gibi
Ne beyazımdasın ne siyahımda, / Bir adım önümde bir adım arkamda,
Kafam bir dünya, / Bir duble rakı, / Bin dert
Güzelliğini zamana astım senin, / Eskitemedim seni. / Bir çerçeve
Bir yürek bin açar, / Gök kuşağı hercai rengarenk, /
Can parça, parça, / Bir yürek iki parça, / Ağlar
Bir papatya gün doğarken, / Bir yıldızla vedalaşmış, / Bir
Adam ayrılığı kırmızı güllere sakladı, / Kadın sevdasını papatyalara yazip adamın boynuna astı,
Kadın beyaz dedi, / Adam Kırmızı, / Kadın beyaz papatya
Özgürlüktü kırmızı, / Şavaştı, kavgaydı, / Kandı yere akıtılan,
Sevda dedik yara sardık, / Sustuk ağladık, / Sarıldık gizliden
Güneş var, su var, toprak var, / Nefes var, can var.
Bir gün düşsem sensiz, / Ellerden uzak, / Kapılar kapalı,
Gün gece içinde, / Ekinoksta güneş batmak üzere, / Ömür
Pazar sabahı. / Avuclamadı ellerim gögüslerini, / Sarılmadim tenine,
Bir çerçeve içinde, / Sırça ile kaplanmış kırılgan, / Nefes
İstanbul şehrimiydi bu kadar güzel olan, / Yoksa benim gözlerim miydi bu kadar
Hayatın içinde bir nefes
İstanbul
Can yücel
Şule Gürbüz