"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

yazı resimYZ

VAY BENİ BENİ...
gönderen baytunca » 26 Ağu 2008, 14:59

Gam kervanım gider yükü sensizlik
İlle hasretindir en ağır yanı
Mecnun çölü bitti, sıra dağlarda
Çekilmez ayrılık de çağır beni...

Yılı aya böldüm, oniki zulüm
Gelecek yıl sensiz dahada zalim
Ömrü bir el koydum etmez bir dilim
Ecelde yokluğun der bağır beni...

Yılkı yılkı kuşlar uçtu göç ile
Harmanladım, savurdum seni cec ile
Her lokma ekmekte, yudum su ile
Sensizlik sarmalar pek ağır beni...

Güle destan yazdım sabır kalemle
Günü sen eyledim bütün alemle
Kendimi sen ettim bütün çilemle
İlle sen kalırken, ben bırakır beni...

Zora taş dedimde dedi hasrettir
Aşka güç dedimde dedin zahmettir
Hasret duvar, sabır senden rahmettir
Damla damla sana bırakır beni...

Gökte yıldız solgun gecem pişmanlık
Sensiz yaşaması sanki bir anlık
Gündüzümde sensiz iken karanlık
Güneş altın doğarda koyar bakır beni...

26.08.2008 Taşkışla/Taksim
Bayram Tunca 1956, Elazığ

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön