"Yazmak, aslında hayatın kendisinden daha az saçma bir şey yapmaktır." — Samuel Beckett"

Tuğlalar

Tüh ya ! / Mezemiz mezede, / Rakıyı unutmuşuz.

yazı resim

Kırmızı tuğlalar vardı.
Gecekondumuzun yanında.
Havse halanın kocası koydurdu;
yeni oda yapacakmış ya,
dut ağacının dallarında.
Ben ve çocukluğum !

Duvarın dibinde yetişen güller.
Havse halanın oğlunu,
yakalamıştık.
O kıza gül verirken.
Niye, vermiştiki ?
Havse hala bize reçel yapacaktı,
o güllerden.

Çaldığımız Tuğlalardan,
emanet Masa, sandalye.
Merdiven altı,
Kömürlükte.

Ben ve çocukluğum.

Tüh ya !
Mezemiz mezede,
Rakıyı unutmuşuz.

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön