]Yitirmedim yokluğunu en güzel işçiliğiyle gönlüme işlenen bir fresk gibi hala kalbimde.Suretini silmedim Emirgan Çay bahçesine geri alınmamak üzere emanet verdim.Sevişimin yalanı yoktu tıpkı herşeyinin yalan olup;bir tek gidişinin yalan olmadığı gibi.Çimentosundan çalınmış masalımızda bundan gayrı gözlerime her mevsim sonbahardır artık.Ben seni yüreğimin sonbaharında sevdim ve sen yapraklar rüzgara kapılıp düşerken gittin.Varlığın gözlerimden uzakta silik bir hayal şimdi.Çoktan bıraktım yönünü bilmediğim yollara ümitle bakmayı.Çünkü sen tozpembeyi severdin,ben inanmayı...
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
