bir gül gibi seviyorum seni nazenin ve kırılgan... Züleyha'yı andıran el değmemiş ellerimi uzatıyorum sana uzaklığımız gitgide artıyor. Geceden çaldığım yıldızlar düşüyor önce, sonra içimde büyüttüğüm karbeyazı umutlarım yıkılıyor ve avuçlarım CAN kırıkları ile doluyor...Gecelerime giren aklımı çelen gözlerin giderken gözlerim dalıyor ardına.... yüreğimde kurulu orkestrayı duyamıyorsun bilinmezliğe doğru yol alırken... ve gel bende kaybol diyen sensiz şehire bırakıyorum kendimi...
KİTAP İZLERİ
Yaşadığım İstanbul
Selim İleri
İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku
