Adını anmadan yansa dudağım
Sensiz konuşmaya alışacağım
Uğrama artık rüyama bile
Sensiz uyumaya alışacağım.
Varsın elim bomboş düşsün yanıma
Seni sarmaktansa, taşları sarsın
Tanıma, sokakta görsen tanıma
Artık yalnızlığa alışacağım.
Şiirlerim yetim kalsın elimde
Ağıt olsun, türkü olsun dilimde
Kahır dolu son mektubun elimde
Sensiz ağlamaya alışacağım.
Şimdi güneşlerim sensiz doğacak
Açan güller sensiz, sensiz olacak
Ne bir resmin, ne bir cismin kalacak
Sensiz yaşamaya alışacağım.
