Karanlıklar buz tutmuş
Ağaçlar ölü ellerini göğe açmış
Kış duası yapıyordu
Sekiz Köşeli Kasvet Giyen Adam
Usulca yürüdü, durdu.
Sanki adamın damarları kurudu.
Karanlıklar yas tutmuş
Ağaçlar döllü köklerini yere salmış
Kış dansı yapıyordu
Sekiz Köşeli Kasvet Giyen Adam
Köklerini sürüdü, durdu.
Sanki adamın adımları kurudu.
Karanlıklar dibine tutmuş
Ağaçlar ölü budaklarını bilemiş
Kurbana hazırlık yapıyordu.
Sekiz Köşeli Kasvet Giyen Adam
Usulca yürüdü, durdu.
O an anladı.
Sanki adamın...
Adı yoktu!
Sanki kasveti
Adamı gizliyordu
Ağaçlar bunu biliyor
Bu yüzden susuyordu.
Karanlıklar Sekiz Köşeli Kasveti
Köşelerini tutuyordu.
Adam kasvetini çıkardı,
Gerindi,
Attı.
Karanlıklar telaşla açıldı
Ağaçlar çiçeklendi.
Sanki adam karanlıktan kurtuldu.
Adam bir kuş olup,
Ağaçların çiçekli dallarına kondu.
Gökten üç elma düştü
Adam usulca birini aldı...
Yedi.
