"Hayat, bir kitabın en sıkıcı bölümü gibidir; sonunu merak edersin ama bir türlü gelmez." - Mark Twain"

yazı resim

Nice yıllar masumluğun yelpazesinde
Kâh ileri, kâh geri demeyerek yürüdük
Bazen ağladık, bazen güldük, düşündük
Hep seninle yürüdük, yıllarca süründük

Bilirim gamlısın, efkârlısın hem de nazlısın
Sen cihanı hakikat te, yalnızca bir insansın
Haksın, ibreti âlem için yaratılan tek cansın
Tefekkür şevkiyle yanansın, hem unutansın

Biliyor musun beni terk eden nice hücreleri
Hissiyatımın teraneleri, hiç açılmayan gülleri
Aşiyana hasret bülbülleri, aşksız tüm günleri
Hatırlarsın değil mi ömrüm, geçen saniyeleri

Artık tenimi terk eden saçım, kaşım, kirpiğim
Gözlerimde ferim, dizlerimde tükenen mecalim
Titreyen ellerim, sesleri ayırmayan kulaklarım
Neyin habercisidir, biliyorsun değil mi ömrüm

Sabi bir can iken geldin anandan, babandan
Ruhlar âleminden, bir ahit olan galubeladan
Aklın, izanın, iraden, nefsin senindi sıradan
Geçtin be hey ömrüm, sorulacak mizandan

KİTAP İZLERİ

Çıplak ve Yalnız

Hamdi Koç

Hamdi Koç’un Hafıza Labirentinde Unutulmaz Bir Yolculuk: "Çıplak ve Yalnız" Hamdi Koç’un "Çıplak ve Yalnız" romanı, okuru daha ilk cümlesiyle yakalayan o nadir eserlerden: "Amcam
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön