"Yazarlar, çoğu zaman, ne kadar az bildiklerini göstermek için sayfalar doldururlar." – Umberto Eco"

Ölüm Döşeğii

yazı resim

Mektubunda bahsetmişsin ayrılık haberinden
Ölüm döşeğinde, can çekiştiğinide eklemişsin.
Düşünüp durmuşsun gece boyunca
Yıllar geçmiş sen öleceğim demişsin.

Sormuşsun birkaç soru dününle ilgili.
Almışsın birkaç cevap dünün garantili,yarının yok gibi.
Bunca yıl ölümden korkmam diyordun
Şimdi ise daldan düşen bir kuş gibi.

Kağıdın kalemin elinde..
Satır satır geçmişini yazıyorsun.
Noktana ve virgülüne dikkat et,
Yazını yazarken kuyunu kazıyorsun.

Ellerinle parçaladığın doğrular
Geleceğe dair hayallerinmiş
Şu an'a kadar kaybettiklerin,
Kaybedilmeye değmeyenlermiş.

Son kez ellerini uzat bana..
Öleceğim biliyorum.
Son kez gözlerine dalayım..
Biletimi aldım ben gidiyorum.

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön