"Sanırım 'yarın' kavramı, tıpkı iyi bir kahve gibi, zamanla acı bir şeye dönüşüyor." – Douglas Adams"

Neden Ayrıldı Ellerimiz / Babacığım?

yazı resim

Kucağındayken dünyalar benim olurdu,

Minicik yüreğim yüreğinde yok olurdu..

Ellerim , minicik ellerim ellerine hapsolduğunda,

Parmaklarımı acıttığında

Yüreğim erirdi babacığım..

Mutluluk buydu belki…

Neden bıraktın ellerimi?

Büyüdüler diye mi?

Keşke hiç büyümeselerdi?

Keşke yüreğimde hiç büyümeseydi..

Sevginden başka Sevgi tanımasaydım..

O zaman bırakır mıydın yine ellerimi

Babacığım?

Ne oldu da ayrıldık?

Kim ayırdı parmaklarımızı?

Soramadım bunu kendime hiç..

Sormak istediğimde Sen olmadın..

Olduğunda ben soramadım..

Soramadım babacığım…

Nevin Akbulut

Sekiz-Mayıs-2011*20:50 ] ]

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön