Bugün yine hüzünlüyüm.
Gönül çeperlerim dolmuş,
Damarlarımda dolaşan,
Hayat iksiri özünü azaltmış.
Bulduğum bir yere,
Oturup öylece kalıyorum.
Ufuklara gözüm kayıyor,
Mazi kulvarına istemeden,
Yeniden seyre dalıyorum.
Kudretli olduğum yılların,
Hicranını soluyorum.
Sitemim hayatı anlamak.
Yaşadığımı zannetmek
Yok, olup tükenmeğedir.
Yinede haykıramıyorum.
Yalnızca kederleniyorum.
Gözlerimin feri azaldı,
Ufuklara bakamıyorum,
Takatimi soramıyorum,
Kendimi bulamıyorum…
Beni ben yapan faktörler
Ve uzaklaştıran aktörler,
Dimdik ayakta duruyor!
Yaşadığım bu mekânda,
Şimdi çaresiz kalıyorum…
Derdime ilaç arıyorum.
Bir çare bulamıyorum…
Menfaat tellalları!
Güya dostluk erleri!
Fakat edep kepazeleri!
Asla istemesen de,
Etrafına doluyorlar
Soluksuz bırakıyorlar,
Güçsüz kalıyorsun.
Sadece bakıyorsun.
Hüznü sessizce yudumluyorsun…
İçin yanıyor, sinen daralıyor,
Dermanın tükeniyor,
Halsizlik sarıyor…
Bilinmeyenler yavaşça,
Benliğini kuşatıyor…
Mustafa CİLASUN
