"Tanrı'yı öldürmek kolaydı; asıl mesele, yerini dolduracak yeterince iyi bir yazar bulmaktı." - Friedrich Nietzsche"

Nebula!

Yolun sonundaki yıldız, patlar. Fakat yok olmamıştır: Yeni gezegenleri taşıyacak olan yeni bir "güneş sistemi"ni oluşturacak "gaz ve toz bulutuna" dönüşür: Nebula! Yani doğanın -hem de insanın- özsel gerçeği... Bu durumu şiirleştirmeye çalıştım.

yazı resim

Savruluyor küller semada
Ne ateş
Ne duman
Gözlerim yaşlanıyor susmaktan
Yazıp acımı avucuma
Bırakıyorum denize emeğimi
Ölümü unutturuyor yanımda oluşun
İçimde sönüveriyor
Gözlerindeki özlem
Yıldızlar bize bakıyor
Tanımıyoruz gecenin kasvetini;
Ayrılığı yazacak bir tek bile
Harf taşımıyor aşkımızın alfabesi!

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön