"Herkes bir roman yazabilir, ama kaç kişi yazdığı o romanı okuyup da hâlâ kendi zekasına güvenebilir?" – Dorothy Parker"

Ne Umutlar Vardı ki Ahire Saklandı!

yazı resim

Bahar oldu sular akar çağlayarak
Yolumuz uzun bayırlardan kayarak
Bir kez baksan al güllerimi akıtsam
Sana kansam ki ilkbahar ile şakısam

Ne olur bu umutlara hasret koyma
Yalnızlığı da bir kader olarak koyma
Hicranı aşk ile mahkûmluğu yaşatma
Sevdalara bir küskünlüğü de bırakma

Geldik ki elbet beklenen de gideceğiz
Nihayetimle beklenen akıbeti göreceğiz
Kim bilir bir evlada dahi diyemeyeceğiz
Bir aşk ki hüznü encamıyla gömüleceğiz

Biliyorum ki ne çare ki ben artık suçluyum
İradeyi hâkimiyen de hükmen mahkûmum
Tazir cezasıyla hükmen sevdayı ret edildim
Divaneyi can haliyle mecalsiz nezaretteyim

Tamam, artık pes ettim bir kenarı da seçtim
Dili halden neşet sineden süzülenle yetindim
Arzı cihan ki sakinleriyle bir halimi arz ettim
Hamdettim sabrettim bir mekanı hali sectim

KİTAP İZLERİ

Mai ve Siyah

Halid Ziya Uşaklıgil

Bir Neslin Gözyaşı: Halit Ziya'dan "Mai ve Siyah" Bir klasiği, üzerinden geçen bir asırdan fazla zamana rağmen canlı kılan nedir? Sadece türünün ilk örneği olması
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön