Ansızın gitti ışıklar Şehir ve ben, Karalar bağladık Hayallere dalabilirim artık Gözlerimi kapamadan.
Ama böyle de olmaz ki El yordamı bulmalıyım Cam çay tabağındaki Mumu ve kibriti Buldum oh be.
Kibritten yükselen cılız alevle Mumun fitilini yaktım Üfleyebilirim artık kibriti. Bir ışık sönerken Yeni bir aydınlığa merhaba.
Fitilini ateşleyip Damlayan eriyiğine Oturttuğum mum Nasıl da dimdik ayakta.
Mumun çay tabağına olan Aşkı kadar dik duramadı sevdam. Derin bir nefes aldım Bırakmaz olaydım.
Mumun alevi allak bullak oldu Yanma ve sönme arası tereddüt Yaşam ve ölüm arası gelgit gibi. Bir nefese bakıyor ömür
