KÖRELEN GAMZELERİMİZ
Umutların sonu
İçimizdeki çocuğa öykünür hep
Onun mutlarına dilencidir yürekler
kendini bile yaşamak çok gelir hüzünlerde
Acıdır baştan başa tenin
Dokunmak korkutur sevgileri
bulaşmasın ayrılık
Armonilere yasak ömür
Her şey tesadüfen orada
Ve üflesen dağılacak
Yalnız ruh ve acılar kalacak
Kanatları mutluluklara takmış yaşam
Uçup giderler kolayca
Beş gökyüzüne ise bir bizedir gülümsemeleri
Düşlerde bile siyahlara rastlanıyor artık
Duyanlar yakıştıramıyor umutsuzluğu gençliğe
Oysa her gün genç bir ölüme doğuyor güneş
Yanda kavga, arkada yalan, önde göz yaşları
Sıkıştırmış hüzün
Gamzelerimiz körelmiş
Gülücüklerin eline dokunamıyor yaşam...
KİTAP İZLERİ
İyilik
Şebnem İşigüzel
Bir Yalancının Son İtirafları: Şebnem İşigüzel’in “İyilik” Romanında Parçalanan Bir Hayat Şebnem İşigüzel, çağdaş Türk edebiyatının en cesur seslerinden biri olarak, okuru her zaman rahatsız
İncelemeyi Oku
