Kırmızı ruj süremem artık.
Senin tadın var kırmızı rujda,
İçtiğim biranın şişesinde var kırmızı ruj,
Beyaz şarabın kadehinde ve tüm fotoğraflarımızda.
Yanan bütün fotoğraflarda var kırmızı ruj izi.
Ve senin yanaklarında. Bir zamanlar benim öptüğüm yanaklarında.
Bana ait değil bu sefer o dudaklar.
Başkasının o ten.
Sen sen değilsin.
Ruj benim değil.
Kırmızı ruj yakışmaz zaten bana.
Yakışanlar var.
Sana yakışmayanlar.
Yakıştıramadıklarım yada.
Senin benden sonra yakıştırdıklarındı onlar oysa.
Oysa ben kimseyi yakıştıramadım kendi yanıma.
Ben hep senindim,
Senin yanındı yanım.
Yanımı biri aldı götürdü.
Yanına benden başka birini koydun ya,
Yok artık affedilecek bir yanın.
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
