"Yarın, kendini bugün sananların hiç ulaşamayacağı bir yerdir. Eh, en azından kahvemi bitirene kadar." – Dorothy Parker"

yazı resim

Yıldızları gördüm
Gökyüzünde iki ay gördüm
Bana verdiğin kanatlarla uçarken
Birini sana birini bana benzettim
Sonra İki gönül birleşiverdi
İki ay gözümün önünde birleşiverdi
Şimdi gökyüzüm daha parlak sayende
Güneşi aramaz gecelerde gözlerim
Bir olmuş bizim sayemizde
Geceyle gündüz artık bir
Her kelime bana ayrı şiir
Geceler aydınlık günler aydınlık
Kışlar bile daha bir ılık
Gece deyince ürkmüyorum artık
Kış deyince üşümüyorum
Şiir gibi geliyor en kötü söz bile
Kötü bir şey düşünmüyorum
Güzel her eşya geliyor dile
Deliriyor muyum ne
Ey aşkım delirtiyor musun beni
Yoksa aşkım artık bitmez mi
Tüm güzellikler yok olsa bile
Güzelliğin beni terk etmez mi?

KİTAP İZLERİ

Kapak Kızı

Ayfer Tunç

Ayfer Tunç’un "Kapak Kızı" Romanı: Çıplaklığın Katmanları ve Toplumsal Yüzleşme Ayfer Tunç’un ilk olarak 1992’de yayımlanan ve daha sonra "zemin aynı zemin, inşa aynı inşa"
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön