"“Yazarlık, kelimelerle dans etmek gibidir; ama bazen o kelimeler topa tutar seni, sahneden kovar.” – Franz Kafka"

Hüznün Aynasında Sen Varsın

Bakışlarımız çakılır aynalara..kendimiz değildir yalnızca orada gördüğümüz..

yazı resim

ne zaman baksam hüznün aynasına
yüzün belirir / melal,ince
alıp avuçlarıma saklarım...

kapatıyorum parmaklarımı /darılma!
-serçekuşum,güvercinim,canım-
sana altın kafes yaparım...

bak! senin için
en irisini topladım tarlamdan
-mısırın,darının, tahılın-
en berrak sular taşıdım kaynaklarımdan...
çevirme geri / darılırım.

bırakmam seni dışarıya bilesin!
dışarsı kar-ayaz / ay değil biraz
kaçsan bile aralıklardan
koşar,yakalarım...

acımasızım /zalimim,
yeri gelirse katilim ama
dayama başını n'olur! / parmaklıklarıma
erir,erir de yüreğim/ağlarım...

gitmek isteme sakın uzaklara
-serçekuşum,güvercinim,canım-
ben sensiz ne yaparım?..

Yorumlar

Başa Dön