"En iyi edebiyat, okuyucunun 'Bunu ben de yazabilirdim!' diye düşündüğü, ama asla yazamadığı edebiyattır." - Oscar Wilde"

Hayat

Hayat aldı götürdü gülüşlerimizi, toz pembe değilmiş dünya, acılarla öğrendik bunu...

yazı resim

Hayat ne istediyse aldı bizden.
Ya biz ?
Biz, neler aldık onun sunduklarından?
Düşlerimizden oldukça uzak,
Düşünmediklerimizle bir o kadar yakın olduk.

Amacımız;
Kirli zamanlarda
Sevgi dolu yaşamken,
Hayat aldı götürdü gülüşlerimizi.
Gözlerimiz kan çanağı,
Yüreklerimiz oksitli,
Yenemedik gelen üç kuruşluk dertleri.

Hayat, yüzümüzü çizdi,
Öldürdü düşlerimizi.
Umutlarımız boynunu büktü.
Yarınları görmezlikten gelmemiz bundan.

Hayat oynadı bugüne dek,
Yarınlar bu güne dönerken,
Tutuşup el-ele
Kırmızı ışıklar altında çıkalım sahnemize.
O, seyretsin
O, görsün
Oyunun hakkı nasıl verilirmiş.

Ne duruyoruz?
İlkbaharlar geçtiyse
Daha yaşanacak sonbaharlar var.
Tutun ellerimden
Sevgiyle kapatalım perdeleri.

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Yüzyılı

İlber Ortaylı

Cumhuriyet'in Mirası ve Geleceği Üzerine Bir Sohbet Milletlerin kurucu yüzyıllarıyla hesaplaşması, kopuş ve devamlılık arasındaki o hassas dengeyi sorgulaması, tarih yazımının en çetrefilli alanlarından biridir.
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön