"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

yazı resim

İki bin yedi yılının yirmi birinci günü
İzmir Tepecik hastanesindeyim ben
bölüm göğüs bölümü..
Yıllar önce bu hastanede görmüştüm
babamın öldüğünü.
Biliyorum kaderin hep acı tatlı ağlarını
ördüğünü...

Bin dokuz yüz yetmiş beş tarihti
Altı mart perşembe babamın hayata
veda edişiydi
Onu sağ ve ölü son görüşüm idi
İzmir Tepecik göğüs hastalıkları
hastanesinde elemlerimin dibi...
Yaşam mücadelem keskin bıçaklar
üzerinde yürümek gibi.

Otuz iki yıl sonra bu hastaneye sevkedilmek
Beni çok sarstı geçmiş anılarım....
yüreğime saplandı.
Zaten ağrım kalbimde bu hastanede ne
işim vardı..........?
Kalbimdeki bıçak gibi ağrının bronşit miymiş
sebebi..?

KİTAP İZLERİ

Var mısın? Güçlü Bir Yaşam İçin Öneriler

Doğan Cüceloğlu

Doğan Cüceloğlu’nun Veda Sohbeti: "Var mısın?" Üzerine Bir Değerlendirme Her yazarın bir veda eseri vardır; bazen bilinçli bir son nokta, bazen ise kaderin beklenmedik bir
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön