"İnsan, aynaya bakarken gördüğü yüz kadar olgunlaşır, ne eksik ne fazla. Gerisi makyaj." - Oscar Wilde (kurgusal)"

yazı resim

İki bin yedi yılının yirmi birinci günü
İzmir Tepecik hastanesindeyim ben
bölüm göğüs bölümü..
Yıllar önce bu hastanede görmüştüm
babamın öldüğünü.
Biliyorum kaderin hep acı tatlı ağlarını
ördüğünü...

Bin dokuz yüz yetmiş beş tarihti
Altı mart perşembe babamın hayata
veda edişiydi
Onu sağ ve ölü son görüşüm idi
İzmir Tepecik göğüs hastalıkları
hastanesinde elemlerimin dibi...
Yaşam mücadelem keskin bıçaklar
üzerinde yürümek gibi.

Otuz iki yıl sonra bu hastaneye sevkedilmek
Beni çok sarstı geçmiş anılarım....
yüreğime saplandı.
Zaten ağrım kalbimde bu hastanede ne
işim vardı..........?
Kalbimdeki bıçak gibi ağrının bronşit miymiş
sebebi..?

KİTAP İZLERİ

Kör Pencerede Uyuyan

B. Nihan Eren

Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön