Gittin ya Yedi Tepeli şehrimden
Ben kayboldum Beyoğlu sokaklarında
Dilencilerle konuştum,çalgıcılara eşlik ettim
Ne aradığımı bilmeden, dolaştım durdum
.......... gittim
Bir anda herkes sen oldu
Kaçtım ordan ,çıkmaz sokaklara girdim
Tinerci çocuklarla ağladım
Ateş yakıp oturduk etrafına
Hayat hikayelerimizi anlattık birbirimize
Onların gözlerinde acıyı,isyanı,çaresizliği gördüm
Hikayelerini anlatırken içlerine akıttığı gözyaşlarınıda..
Onlarda görmüşmüdür bendeki seni
Onları tanıdıkça kendimden utandım
Hayata karşı bu kadar zayıf oluşumdan
Sarıldım tinerci çocuklara ,ben ağladım
Onlar poşetlerine sarıldı
Ben ağladıkça onlar hayata tutundu
Sen gittin ya bu şehirden
Sen gittiğinden beri ben tinerci çocuğum
Elimde poşetim içinde senin kokun
Ateşin etrafına oturmuşum seni çekiyorum içime
]
