"Herkes kendi kitabının kahramanıdır. Ne yazık ki, çoğu zaman da en kötü editörü." - Terry Pratchett"

Giderken

çuvaldan bir gecede çalınan "Hoşçakal"...

yazı resim

Seni terk ettiğim gibi
bırakıverdim kendimi
Şuracıkta yığılmış,
bir sen gibi
Yapayalnız, soğuk, donuk.

Denize haykırdım uzun;
upuzun ve çok derinlere giden bir
iskelenin son basamağından
Kayıp düştüm kucağına
Denizin...
Senin...

Hep aynı şarkı kulağımda
Hani giderken beni ardıma bakmaktan alıkoyan:
"Git!"
Kurtulamıyorum.

Vazgeçmediğim hayatım, geleceğim
ellerindeydi oysaki
Farketttim.
bir sen gibi
Yığılmış bir suskunluk vardı dudaklarımda
Söylenmesi gereken ve kilitlenmiş
o meşhur "son sözler" yerine.
Ne söyleneceği biliniyordu.
Lakin zaman yoktu bilinenleri tekrara
Dediğin gibi, "Son zamanların"
Senin de...
Öyleyse "Git haydi 'O'nun yanına."
Bir gün gelip de yerime seveceğin
'O'nun yanına.

Kayıptı ellerim.
Gözyaşı tatmamış gözlerin misali
Senden uzak ölmek istemiyorum
Son ışığa ulaşırken yalnız olamam;
yalnız bakamam ona
Hep aynı şarkı,
"Meleklerin Sözü Var"

KİTAP İZLERİ

ZEYTİNDAĞI

Falih Rıfkı Atay

Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön