"Yazarlar, çoğu zaman, ne kadar az bildiklerini göstermek için sayfalar doldururlar." – Umberto Eco"

yazı resimYZ

Evsizdi, evinde kadın.
Evliydi.
Mutsuzdu, mutlu görünen kadın.
Belliydi.
Sağı varlık, solu yokluk
Hileli oyunda iki soluk.

Güneşi seviyordu kadın.
Gün eş'ti.
Beyaz dişleri siy/aha geçti
Gökkuşağından bir renk seçti
Gül'dü kadın
Güldü geçti....

Gülümsemesini saçtı kadın.
Aynaya baktı
Beyaz fırçayı soluna bandı.
Maviye boyadı.
Balkona astı.
Mavi yâr'dı
Mavi ondandı.

Geceyi sevmiyordu kadın
Ay'a küskün.
Gülüşünü rafa kaldırdı
Gece karaydı
Saçını taradı
Aynaya baktı
Kendini kokladı
Eflatun kokuyordu kadın
Eflatunu söküp attı
Al'landı.
Pullandı
Kırk renge boyandı
Artık alacaydı.

Kapı aralandı.
Bir gölge geçti yanından
Kırmızı istendi kadından
Sanki canı gitti canından
Boyun eğdi ardından..

Kural buydu
Ruhundan boşadığı adama soyundu.
Mecburdu.

Sıcaktı gecesi.
Yoktu hevesi
Üşüyordu.
Gerdanında vicdan pençesi
Gizinde bir düş.
Alnında renksiz lekesi.

Bu neydi
Niyeydi
Ruhu, sevdiği adamı soluyordu.
Kimine göre günahtı
Kimine göre bübahtı.

Maviye uzandı kadın
Mavi uzaktaydı.
Kulağı elinde
Eli yastıkta.
Araftaydı

Gece uzuyordu
Akrep ve yelkovan durdu.
Bu nasıl bir oyundu
Kısık göz yaşı
Bir çift söz....
Bu yükü taşı.

Güneşi bekle canım, Gün'eşi bekle...

// Yusef Masadow //

KİTAP İZLERİ

Kör Pencerede Uyuyan

B. Nihan Eren

Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön