şişe kırıldı,
ve çocuklar göğe küfreden birer yaratık oldular.
şişe kırıldı,
sevgi varlığını ıspattan vazgeçmiş ikincil bir hitap serserisi oldu.
ne gülmek kaldı içten nede ağlamak
kenar mahalle sürtüklerine diz çöktü hayat.
alkışlarla defnedildi insanlık ve kitap yazarları artık fahişelerdi.
iş ilanlarında resmi ruh satıcıları aranırken,
karanlık artık aydınlığa küfrediyordu.
şişe kırıldı kırılalı şiir de öksüz kaldı,
yada annesi bulaşıkçı bir aydın.
bütün tezler doğrulandı,
artık silah kalemden de güçlüydü kılıçtan da,
en büyük kimyasal silah kömür olmuştu,
yada yeni ismi: şişe kırıcılarının yardım zihniyeti.
lordlar yeniden pervasızken artık serfler ayaklanmalıydı.
ey yüzünü tertemiz toprağın kirlettiği çocuk!
topla artık şişe parçalarını,
bu hayatın heryerini bantlayıp yeniden kurmalıyız! ]
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
