"Bir yazarın en büyük mücadelesi, kahramanının kendi hikâyesini yazmaya kalkışmasıdır." - Dorothy Parker (kurgusal)"

yazı resim

Bir çark ki gündüz gece dönmekte
Fıtratta kaderin hafızası uzun yollarda sendelemekte
Düşününce her oyunu, kurnaz bir bilmece
Yine de sen beni kabul eyle ey dünya!

Cem olmak sulh vakti kolay idir
Kara günde aşk ile
Herkes benim kardeşimdir
Bazen kendimi kayıp etsem de
Sen beni kabul eyle dünya!
Her kusurun aklın temelinde
Suskunluk ile çözülmedikçe
Acılar tekerrür edüp
Derviş hırkaları yerlere serilmedikçe
İnsan-ı kamil karanlık köşelerde gizlence
Sen beni kabul eyle dünya! !
Bir çırpıda çözmeyi bekler iken sabırsız nefsim
Aslında acı bizi yüceltmekte
Kavrulmuş ruhlarda basamaklarda tökezlendikçe
insan sıfatını içinde yedirmekte
dünya dünya kimine azap kimine cefa bazen tekerrür
bazen tahayyül hakikatten fazla
kim olursak yine geleceğiz kapına!

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön