Cennette miyim? diye sordu meleğe
Hayır Cinnettesin dedi ekmek bıçağı
Sana ihtiyacım yok ki dedi
etrafımdakileri doğramak için
Bu benim doğal halim!
Kelimeleri didiklemek
Anılarımdan kuşbaşı an'lar yaratmak
Egomu yerden yere vurmak
Benim şiir doğurganlığımın
en doğal en anaç yüzü!
Hayret! dedi sonra kendi kendine
Demek, bayağı dolmuşum
Cinnette olduğumu sandığına göre
kırık aynalar
Hep hissiz olduğu söylenir cinnetliklerin
Oysa ne acılar duyuyorum şah damarımda
Kan kan bu akan!
Yoksa yalan mı bu fışkıran?
Bu tik'ler de zaman, tak'larından ayrılan.
Ölüyorsam acele etmeliyim
Veda notu dikte ettirilecek
doğradığım ilham periciklerinin kopuk ellerine.
Hece hece yazarlarsa anlayamazki insancıklar
Severim insancıklarımı oysa veda notu bile olsa
Hakederler okumayı ölü bedenimi.
Yaz kızım!
S-özümün ölümünden hayat sorumludur!
