Ardından bıraktığın cam kırıklarından izi gördükçe
Sana herşeyin güzel olacağını söylemek
Gelecek günlere ait pembe tablolar çizmek istiyorum.
Zaman demeyi istiyorum
İçim delip geçen bakışlarından korkmasam
Bu yara kapanacak
Yeni bir aşkla yeniden doğacaksın demek istiyorum...
Kendim inanmasamda gelecek güzel günlere
Sana cenneti vaadetmek istiyorum...
Ama olmuyor...
Yapamıyorum...
.......
Ruhsuz bir şehirin
Dilsiz çocuğuyum ben..
Kelimelerim yetmedi yaralarımı sarmaya..
Her yanımdan kan damlıyor
İlk cemrem düşüyor toprağa..
Benki baharı getiriyorum
Bahçedeki erik ağacına
Söyleyemediklerimden sorumlu tutmayın beni
Hıçkırıklarımda kelimelerim dinleyin...
Otobüs duraklarına yapıştırmayın kayıp ilanlarımı...
Yerini bildiğiniz şey kayıp sayılmaz hem...
Sağır ediyor kulaklarımı şehrinizin gürültüsü
Rahat bırakın beni
Ve unutun sadece...
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku
