Ardından bıraktığın cam kırıklarından izi gördükçe
Sana herşeyin güzel olacağını söylemek
Gelecek günlere ait pembe tablolar çizmek istiyorum.
Zaman demeyi istiyorum
İçim delip geçen bakışlarından korkmasam
Bu yara kapanacak
Yeni bir aşkla yeniden doğacaksın demek istiyorum...
Kendim inanmasamda gelecek güzel günlere
Sana cenneti vaadetmek istiyorum...
Ama olmuyor...
Yapamıyorum...
.......
Ruhsuz bir şehirin
Dilsiz çocuğuyum ben..
Kelimelerim yetmedi yaralarımı sarmaya..
Her yanımdan kan damlıyor
İlk cemrem düşüyor toprağa..
Benki baharı getiriyorum
Bahçedeki erik ağacına
Söyleyemediklerimden sorumlu tutmayın beni
Hıçkırıklarımda kelimelerim dinleyin...
Otobüs duraklarına yapıştırmayın kayıp ilanlarımı...
Yerini bildiğiniz şey kayıp sayılmaz hem...
Sağır ediyor kulaklarımı şehrinizin gürültüsü
Rahat bırakın beni
Ve unutun sadece...
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
