"Yarın, kendini bugün sananların hiç ulaşamayacağı bir yerdir. Eh, en azından kahvemi bitirene kadar." – Dorothy Parker"

yazı resim

Bir bulut olmak vardı gökyüzünde
Ekmek yok bize yeryüzünde
Sevgi yok hiç yar yüzünde
Anlamı yok baharın da güzün de

Bir bulut olsak işe yarardık belki
Biri bize bakıp bizi bir şeye benzetirdi
O zaman bir halta benzerdik belki
Ya da en kötüsü sayemizde biri serinlerdi

Bir bulut olsak ağlardık belki
Gözyaşımız işte o zaman bir işe yarardı
Ya da şimdikinden farkımız olmazdı belki
Yine birileri gözyaşlarımızdan zevk alırdı

Yine de bir bulut olmak vardı bu dünyada
Varsın kimi bayram etsin gözyaşlarımızla
Kimi de küfretsin çamura ve ıslaklığa
Ya da serinlesin birisi tam altımızda
Böylece tatlı bir intikam alırdık en masumundan
Güneşimizi karartan insanların en malumundan

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön