"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

Bir Gece Hikayesi

Saat 01:00,eve yeni girdim.Tüm gece manasiz kelimelerle kurulu cümleler dinledim.

yazı resim

Hemde bir kisi degil bir çok kisi konusuyordu ayni anda.Patron ne demis,baska yere gitseymisiz,alinan giysiler,yapilacak isler vs.vs.
En kötüsüde aslinda kimsenin kimseyi dinlememesi.Aynaya dogru yöneldim.Günboyu yüzüme yapisan maskeyi silmek üzere .Gözlerim yorgun,bakislar her zamankinden üzgün.
Büyümüste küçülmüs çocuk suratimdaki boyalari sildikten sonra uzun uzun baktim aynaya,aynanin ardindaki dünyanin buradakinin tam tersi oldugunu hayal ederek.
Sonra kendi kendime güldüm,çünkü herseyin aksinin gerçegin tam tersi oldugunu düsünmek oldukça eglenceliydi.Benim erkek , annemin babam , babamin annem , siyahin beyaz , kedimin köpek olmasi yeterince komikti.
O aynaya bakip daldigim on dakika tüm gecenin en eglenceli aniydi.'Kendi kendime bu kadar eglenebilip nasil oluyorda yanliz hissediyorum hala ! ' diye sormadan edemedim.

KİTAP İZLERİ

Nasipse Adayız

Ercan Kesal

Ercan Kesal’ın Trajikomik İktidar Oyunu: "Nasipse Adayız" Her siyasi kampanya bir absürtlükler tiyatrosudur, ancak Ercan Kesal, "Nasipse Adayız" ile bu dramanın Türkiye'ye özgü sahnesinin perdesini
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön