bir adam tanıdım, isimsiz
yüreği büyük, kendi küçük
benden büyük benden küçük
kalbinde unufak sırça saraylar
küçük adamın kalbinde bir melek uyur
ve yüzünde maskedir gurur
çaresiz bakışları kıyılarıma vurur
kaşı kara küçük adamın
gözü kara
saçı kara
bir gecede ağarmış yüreği ama
susamış güzel anılara
ateşi sönmemiş gençliğinin
uzandığı körükler dilsiz
titreşir bir küçük alev
yelkeni kırık gemisinin
pusulası kırık...
ölüme demirlemiş
ufuk bilmez...
küçük adamın dilinde
yarım kalmış bir türkü
küçük adamın türküleri de
bir başka türlü...
bir adam tanıdım "isimsiz"
aslını kaybetmiş "hükümsüz"
Aslı'sını kaybetmiş "güçsüz"
kazmasını kaybetmiş bir ara,
bulmuş,
delinecek dağını unutmuş...
