"Bir yazarın cenazesinde ağlayan tek kişi, muhtemelen yeni bir kitap bulamamış bir okurdur." **Terry Pratchett**"

Bezgin

Kaçıncı meczup seslenir içimizden, / Halimiz yetim hüznü yolcu kederi.

yazı resim

Eski , tanıdık bir şey yaşanılan,
Kimsesiziz, öyle yalnız, öyle mecnun,
halimiz hicabımızdır, gecemiz keder.
ellerimiz yüreğimizin sürgünüdür,
uykusunda ömrün acemi ve yalan.

Kaçıncı meczup seslenir içimizden,
Halimiz yetim hüznü yolcu kederi,
Sokağımız, köhne eylül döküntüsü.
Getirir hanemize yorgun vakitleri,
bezgin yüzler, gurbetimizden.

Başımızda kaçak bir yağmur var,
Ellerinden belli kalb razı değil,
Çağırır mı kuşlar ah sokağa açılsak.
Belki uçar gider bahtımızdan ebabil
Yüzümüz kırılan annesiz çocuklar

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön