"Bazı kitaplar vardır, kapağını açtığınızda içinizden bir ses 'Kahretsin, yine mi sen?' der." — Terry Pratchett"

Bekleyenlere

beklemek

yazı resim

Belki ıssız koyda,
akşam güneşi oynaşırken kıpırdayan denizin üstündeki yakamozlarla
Dirseklerim dizime dayalı yüzüm iki avucumun arasında bakarken kıyıdan
Derya yorgunu yelkenlisiyle,
uzun saçları yanık teniyle belirecek.

Beklide berrak bir gece ay nöbetinin başında savarken sırasını
Bankta oturup şehir ışıklarının sudaki silüliyeti mest ederken ruhumu
Daldığım bir rüyada bulup hep yanımdaymış gibi,
Ürkütmeden kolları omzumda belirecek
Ruhum verdiği mutluluğun teslimiyetinde

Beklide yağmurlu bir sabahın serininde tak tak seslerine açıp gözlerimi
Sıcak yatağımdan homurdanarak kalkıp
Ellerimi başımın üstünde kenetleyip, sırtımı geriye çekerek gerindikten sonra
Araladığımda kapıyı
Yolcululuğunu tamamlamış sığınmacı bir gezgin gibi
Paçalarından boşalan sularla sırtında çantası ıslak kirpiklerinin arasından bakan gözleriyle
Yağmurun altında öylece karşımda duracak
Biliyorum.

Neden buradayım ki şimdi,
Koylar bana uzak
Güneşi kim indirdi oradan
Bu dalgalarda ne,
Köpük istemedim ki
Neden hep puslu gökyüzü
Ve ben hep yorgunum
Çalsa kapım uyanamam

Yağmurda yağacaktı bu sabah
Söyleyin bulut nerde bulut

KİTAP İZLERİ

Ölümden Uzak Bir Yer

Kerem Eksen

Aile Kâbusunun Felsefesi Kerem Eksen, "Ölümden Uzak Bir Yer"de sıradan bir ailenin, açıklanamaz bir olayla nasıl varoluşsal bir krize sürüklendiğini incelikli bir dille anlatıyor. Ebeveynliğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön