"Gerçek şu ki, dünya 1 Nisan şakası kadar absürt, ama biz yine de bu şakaya inanmayı sürdürüyoruz." - Albert Camus"

Aynalarda Yüzüm, Süzülmüşüm

KENDİME

yazı resim

-I-

Hapşırıyorum geçmiyor

Güneş yüzüme vuruyor

Gün dönüp gönlüme yükleniyor.....

Öldürür mü bu dert beni ?

-II-

Kapıdan çıkıp aşağıya ineceksin

Sağa dönünce dur.

Karşı kaldırımda başı boş çınar ağacının altında

Otobüs bekle, bin git.

‘NEREYE KADAR GİDERSE’ de in.

Saçlarının seyrek uçlarına bencillikler sığdır.

Yakanı ayır, kolunu kaldır, etin görünsün.

Sessiz sayfalarda dök eteklerindeki taşları.

Ne kabarıyorsun tavus kuşu gibi ?

BEKLE!

Kah otobüsü, kah falanı filanı....

Ya treni kaçır çoktan,

Ya vapurda uyukla.

UNUTMA!

Zaten o gemide sen yoktun

Geriye bir ben kaldım,

Bir de turşu suyu.

İçeyim de gebereyim!

( iç de geber)

Süzme bal ile peynir ye,

Sevmediğin gibi tatlı ile tuzluyu birlikte.

Suratını ekşitme.

Ekşi eskirse yüzünde kalır ,

Yer edinir yüzünü.

AĞLAMA!

Sessiz geber.

Gabardin kumaştan kefen dikmezler ki sana.

Nevri dönmüş, nefretsiz? Yazılar yaz.

Nakis ihtiyarlar avut

TUZ BUZ OL!

Yeni doğmuş buzağılar yalasın seni,

Tuz ol,

Soğuk hava deposundan çıkarıp kırsınlar seni

Buz ol.

-III-

Ya da ......

Karda yürü izin kalsın.

-IV-

Hapşırık geçmedi.

Al avut beni...........,,,,,,,,,,

ESRA 1998

KİTAP İZLERİ

Kapak Kızı

Ayfer Tunç

Ayfer Tunç’un "Kapak Kızı" Romanı: Çıplaklığın Katmanları ve Toplumsal Yüzleşme Ayfer Tunç’un ilk olarak 1992’de yayımlanan ve daha sonra "zemin aynı zemin, inşa aynı inşa"
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön