"Yazdığınız her kelime, okunmayan binlerce kelimenin hayaletidir. İyi uykular!" — Franz Kafka (kurgusal alıntı)"

yazı resim

Bir kafeste kapalı kalmış kuş gibiydi
Ya da akvaryumdaki bir balıktı sanki
Hep etrafındakiler dev gibi görünüyordu
Düşündüğünden çok küçüktüler halbuki
Bir kuş gibi çırpınırdı koca eller uzandığında
Ya da en dibe kaçardı koca gözler baktığında
Tutsak ve geçici mutluluklara mahkum edildi
Yıllar boyunca küçük avuntu yemleri verildi ona
Yaşamak için özgürlüğünü harcayarak yedi
Ve nefes almaya devam etti gurursuzca
Ama bir gün canlandı ölü gururu
Geri çağırdı o içindeki özgür ruhu
Ve ufak avuntuları bir kalemde yok etti
Benliği kocaman zaferlerle tıka basa doydu
Ve kapalı kaldığı kafesleri paramparça etti
Kendini hapseden akvaryumları tuz buz etti
Ve ancak gökyüzünün sınırlayabildiği kadar özgürleşti
Bulutlar tek kafesi, okyanuslar tek akvaryumu oldu
Dev görünümlü cücelere olan esareti son buldu

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön