"Yaşam o kadar kötü bir şaka ki, en azından sonu güzel olmalıydı." *Samuel Beckett (kurgusal alıntı)*"

Acının Öncelik Sırası

Bu kısa şiir, acının insanı nasıl ketlediğini, sözlerin ve duyguların nasıl yarım kaldığını anlatıyor. Şair, acının önce şairleri vurduğunu hatırlatarak, edebiyatın yaralı umutlarını ve ölüme karşı hazır bekleyen sözcükleri betimliyor. İnsan acısı karşısında gülemeyen, çayı bile tatsız bulan bir duyarlılığın samimi itirafı.

yazı resim

Olmadı ki hiç, insan acı çekerken gülemedim
Çayımın tadı olmadı, yarım kaldı sözcüklerim.
Acı önce şairleri vuruyor derdi bir şair abimiz;
Kanamış sözcükleri vardı okurduk,
Bir yanlarında umut hep yaralıydı, hep de vardı
Bu iş değil dediyse işte hep bundandı
En çok da ölüme ağlayan azdı, sözcüklerimiz hazırdı…

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön