Olmadı ki hiç, insan acı çekerken gülemedim
Çayımın tadı olmadı, yarım kaldı sözcüklerim.
Acı önce şairleri vuruyor derdi bir şair abimiz;
Kanamış sözcükleri vardı okurduk,
Bir yanlarında umut hep yaralıydı, hep de vardı
Bu iş değil dediyse işte hep bundandı
En çok da ölüme ağlayan azdı, sözcüklerimiz hazırdı…







