"Yarınlar hepimizindir, ama bugünün kahvesi sadece benim!" - Franz Kafka"

yazı resim

Bir kazma kürek lazım şimdi bana
O öldü.
Ölüm,emanet bir elbise gibi durdu üzerinde.
Ne kefen derdindeyim ne helva kavurmanın
Bir kazma kürek lazım şimdi bana.
Kabristanın soğuk kollaruına nasıl veririz seni?
Üşürsün orda.
Gece, bir bardak su istesen ya
Kim verir orda?
Yokluğun kabuk tutmaya başladı bile 3.derecedeki tanıdıklarında
önce yemek telaşı hatırlanıyor,sonra çocukların okulu,sonra haberler
varsa haberlerde bir trafik kazası
Belli belirsiz sızlıyorsun kalın bir kabulk altında
Bir kazma kürek lazım şimdi bana.
Başına bir kavak ağacının gölgesi düşecek
birkaç aife günü toprağın sulanacak diye
veremeyiz seni kabristana
Geceleri soğuk olur.
Bir kedi bari bulunmalı yanında
Can şenliği olur.
O öldü.
Bir Ahmet eksildi nüfus kütüğünden
Bir şenlikti doğumun
Bir kazaydı ölümün.
Bir kazma kürek lazım şimdi bana
Annenin yüreğine
yeniden yeşermen için gömüyorum seni..

]

KİTAP İZLERİ

Kendi Işığına Yürü

M. Kemal Sayar

Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön