"Bütün ölüler gibi, ben de yaşadım. Ama ne işe yaradı?" ― Samuel Beckett"

Ayrı Ayrı Akıyordu Hayat Birbirimizden...

Büyülü düşlerden ayrılıken, / Böyle değildik. / Elbet yollar birleşirdi gün gelir / Masalıyla avunurken, / Biliyordum, / Dönmiyeceğini... / Bilmiyordun, / İnanıyordun sen, / Döneceğine,arayacağına...

yazı resim

Büyülü düşlerden ayrılıken,
Böyle değildik.
Elbet yollar birleşirdi gün gelir
Masalıyla avunurken,
Biliyordum,
Dönmiyeceğini...
Bilmiyordun,
İnanıyordun sen,
Döneceğine,arayacağına...
Oysa umursamadıkça,
Çabalamadıkça,
Kaybediliyordu,
Yürek gözüne yazılanlar...
Yaramı açmış,
Filozofça sözcükler türetiyordum durmadan.
Kimi gün bulut oluyordum,
Olur olmaz şeye yağmur olup,
Bir yer bulmaya çalışıyordum.
Yaramı kapatıp,kapatmamaya kararsız.
Durmadan üzerindeki kabuğu söküp atıyordum.
Ve yaranın büyümesini izliyordum.
Çünkü ben büyütüyordum onu.
Unutmamak için direniyordum,
Direndikçe yeniliyordum.
Yenildikçe sevgim başkalaşıyordu.
Artık arınmış değildi.
Aldanmacalıydı.
Artık adımları sağlamdı,cesur değil,
Artık sevmekten kaçıyordu
Bilmeden...
Değişiyordum
Değişiyordun elbet,
Bunca önemliyken,
Ayrı ayrı akıyordu hayat birbirimizden...

KİTAP İZLERİ

Sessizin Payı

Nurdan Gürbilek

Edebiyatın Vicdanı: Nurdan Gürbilek "Sessizin Payı"nda Adaletin Peşinde Siyasal kutuplaşmaların ve susturulmuş tarihin zeminini çatırdatttığı bir coğrafyada yazar nerede durur? Adalet arayışında edebiyatın sunduğu imkân
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön