"Yazmak, varoluşsal bir sızıntıdır; mürekkep damlalarıyla delinen bir zaman tüneli." – Franz Kafka (kurgusal alıntı)"

Dolunayda

yazı resim

Yazmayı beceremediğim bir gecedeyim yine.
Kelimeler uzaklaştıkça, giriyor kanıma.
Kovalıyorum onsuz anlatmayı yansımamı.
Geldiği her yönden yakalıyor içimi.

Yaktığım her mum sönüyor rüzgarda.

Ve ben dolunayın karşısında sorguluyorum sorularımı.
Zamanı, anı, kısaca her hücresini yazdığım beynimin cevapsız sancılarını.
Mumlar teslim oldukça rüzgara, ben ışığımı gökteki kaynağımdan alıyorum usulca.
Beni böyle huzursuz, beni böyle iç sıkıcı ,beni böyle daraltan ruhumun aynasında.
Kendinden geliyor ışığım yine.

Önce kendime vuruyor yansıması gözlerimin
Ve kendime dönüyor her darbesi sözlerimin.

Kavga etmek istiyorum seninle ey kutsal ışık.
Bana yaptıklarını bir bir sormak.

Sorularımın sorulmadığı dünyamı neden karanlıkta bıraktığını anla-t-mak istiyorum.

Yorumlar

Başa Dön