"Bütün ölüler gibi, ben de yaşadım. Ama ne işe yaradı?" ― Samuel Beckett"

Dolunayda

yazı resim

Yazmayı beceremediğim bir gecedeyim yine.
Kelimeler uzaklaştıkça, giriyor kanıma.
Kovalıyorum onsuz anlatmayı yansımamı.
Geldiği her yönden yakalıyor içimi.

Yaktığım her mum sönüyor rüzgarda.

Ve ben dolunayın karşısında sorguluyorum sorularımı.
Zamanı, anı, kısaca her hücresini yazdığım beynimin cevapsız sancılarını.
Mumlar teslim oldukça rüzgara, ben ışığımı gökteki kaynağımdan alıyorum usulca.
Beni böyle huzursuz, beni böyle iç sıkıcı ,beni böyle daraltan ruhumun aynasında.
Kendinden geliyor ışığım yine.

Önce kendime vuruyor yansıması gözlerimin
Ve kendime dönüyor her darbesi sözlerimin.

Kavga etmek istiyorum seninle ey kutsal ışık.
Bana yaptıklarını bir bir sormak.

Sorularımın sorulmadığı dünyamı neden karanlıkta bıraktığını anla-t-mak istiyorum.

KİTAP İZLERİ

Ayaşlı ile Kiracıları

Memduh Şevket Esendal

Ankara'da Bir Apartman Dairesi: Cumhuriyet'in Mikrokozmosu Memduh Şevket Esendal'ın ilk olarak 1934'te yayımlanan ve adeta bir edebi zaman kapsülü niteliği taşıyan romanı Ayaşlı ile Kiracıları,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön