..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Yazar yazı yazmayı başka insanlara göre daha zor yapan insandır. -Thomas Mann
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Şiir > Bireysel > Rukiye Çelik




20 Haziran 2019
Bitsin Artık Hüznün Ağlayan Ağaç  
Rukiye Çelik

:FG:

Yalnızca senin adın kaldı değişmeyen, bu toprağın üstünde
Tam da yerinde, öylece Amasra'nın yamacında
Hâlâ neden ağlıyorsun kurumuş dalın, sararmış yaprağınla
Olmuşsun rüzgara oyuncak, sus artık be ağlayan ağaç!..

Dalga dalga büyüyor gözlerinde deniz
Gölgende yorgun düşmüş yemin bozan aşklar
Kuş olup dallarına konarken sevgililer
Başının üstünde güneş toplayan mavi bir gök
Bastığın yerde mavi bir deniz
Öyle güzel bakışıyor ki mavileri memleketimin
Toplayası geliyor insanın her tonunu renklerin...

Kirpiklerin hep ıslak, göz çukurlarında birikmiş yaş
Bakışların sabit, yüreğinde kopuyor kıyamet
Kim bilir kaç güvercin dokundu geçti dalına
Bir tüy bırakarak kendinden hatıra
Kaç gülüş, kaç hüzün, kaç aşk üşüdü sonlanırken umudu
Küsmeler, barışmalar, göz göze bakışmalar
Kim bilir, kaç dal topladı yeni bir yuva için kuşlar...

Gölgene sığmazken rengarenk baharlar
Ağlıyordun sen hep orada öylece, yaz-kış demeden yuvasızlara
Bir de tren geçse diye hayıflanıyordun sağından-solundan
Ah! Ne güzel olurdu o zaman el sallamak yeniden buluşmalara...

Mevsimin yok, bundandır ağlayışın biliyorum
Temmuz'un sıcağından, Eylül'ün hazanındandır döktüğün yaş
Ağlamaya zaman bulamadan, kül olan binlerce yoldaşının acısındandır
Toprağın öksüz kalışındandır, yalnızlığın susmasındandır senin ağlamaların

Ya kuş olup dalına yuva kurmalı umutlar
Ya yokuşunu tırmanıp dibinde oturmalı aşıklar
Sende açılmayan, yolcunda kapanmayan yaralar
Her yara birbirini sarıp sarıp kovalar...
Bitsin artık bu deli ağlaşmalar, boynu bükük bu kavuşmalar
Mavi hâlâ umutken bu hayatta, korkmasın yanmaktan ağaçlar...


Rukiye Çelik
Ankara 20 Haziran 2019





.Eleştiriler & Yorumlar

:: Kutluyorum
Gönderen: İbrahim Ethem Dikmen / , Türkiye
21 Haziran 2019
Toprağın öksüz kalışındandır, yalnızlığın susmasındandır senin ağlamaların.. Ağlayan ağaçların hüznünü ne de güzel anlatmışsınız; kutluyor, güzel şiirler için başarılar diliyorum.




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın bireysel kümesinde bulunan diğer yazıları...
Yalnızlığın Ellerini Okşarken
Kaç Artıya Denk Gelirdi Eksilmelerimiz
ve Hiçbir Şey Olmamış Gibi
Her Aydınlık Bir Karanlık Taşır Sırtında
Hayatla Dertleşirken Bir Başına
Kolay Değil Tek Bedende İki Kişilik Ölmek
Sen Hiç Ağlama Barış
Sen mi Dünyasın Dünya mı Sen
Hâlâ Yaşıyor Mucizeler
Sen Gökyüzünden Daha Az Mavi

Yazarın şiir ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Hep mi Ağlamalı İnsan
Güneş Her Koşulda Karanlığı Döver
Ütopik Renkler
Şiir Ölmezdi Sen Yaşasaydın
Gerçek Büyüklük
Bir Daha Kömüre El Sürmeyiniz
Toprak Tohum ve Ben
Hayatın Kıyametidir Yalnızlık
Cennetten Özür Dileyiniz
Bu Şehir de Bu Kalp de Artık Bir Virane

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Yakınma [Deneme]


Rukiye Çelik kimdir?

Ne yağmurla ıslanır bu deli yürek, ne bulutla sürüklenir. Dağlar aşar, zifiri karanlıkta yıldız olur parlar, öylesine dostluk aşkı taşır ki o yufka yüreğinde, aklından bile geçiremez uzanan bir elin çiçek yerine dikenle kendisine merhaba diyeceğini. . . Daima dürüstlüğün durağıdır onun yeri. Sana-bana-ona değil; yalanadır isyanı. . . Yüreğinde yaşattığı ikizler, güzellik ve iyiliktir yalnızca. . . Dayanamaz ne ayrılığa, ne de acıya. . . . Sevmez, ne hüznü ne de kederi. Tüm içten dostluklara merhaba. . . .


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Rukiye Çelik, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.