Bir sahnedir hayat
Yer: Cam fanüsten bir "gökdelen"
Önce roller paylaşılır,
Sonra perde açılır,
Sağa sola emirler yağdırır
Bu; primadonna "Toprak Ana"dır.
Sahne gerisinde bir "koşuşturma" yaşanır
Rolünün hakkını veren figüranlar
"İnanılmazı" başarır.
Kapalı gişe oynanır oyun
Kalpler kırılır, hesaplar sorulur
Ama hepsi "rol gereği" yaşanır.
"On yıl" sürer oyun alkışlarla.
Sonra bir gün "oyun"
Bitiverir ansızın
Seyirciler şaşkındır
Oyuncular mahzun.
Ve perde kapanır.
Geriye yalnız
Sonsuza dek yankılanan alkışlar
Ve bir "ekibin" başarısı kalır.
Oyun biter, hayat devam eder
Aslolan oyun değil
"Nasıl oynadığındır"
