"Bazı yazarlar o kadar derine inerler ki, okuyucunun yüzeye çıkmak için tekne tutması gerekir." – Dorothy Parker"

yazı resim

“Şehitler ölmez,” derlerdi,
Peşimizde sürüklediğimiz kırgın yürekler.
O kızgınlıkta söylenmiş bir yalandı!
Ölürdük, canımız yanardı…
Ardımızda bir eşimiz olurdu,
Bir çocuğumuz olurdu,
Anamız, babamız olurdu,
Acımızla başbaşa…
“Vatan sağ olsun!” derlerdi,
Ardımızda bıraktığımız kırgın yürekler.
O çaresizlikle söylenmiş bir yalandı!
Ölülerin vatanı olmazdı…
Ardımızda bir köyümüz kalırdı,
Bir şehrimiz olurdu,
Bir ülkemiz olurdu,
İhanete uğramış işgal altında…

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön