..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Sanatçı, toplumda uzun çalışma ve çabalardan sonra alnında ışığı ilk duyan insandır. -Atatürk
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
İzEdebiyat - Yazar Portresi - SERAY ANIL
SERAY ANIL - Hüzün isyan ederse
Site İçi Arama:


Ana Sayfa
  Sen İstanbul"um, İstanbul"um Sen... (SERAY ANIL) 18 Şubat 2009 Aşk ve Romantizm 

Sen giderken kalabalık nehir gibi akıyordu üzerime... Sen giderken yağmur yağıyordu delicesine...

  Seni Düşünüyordum... (SERAY ANIL) 5 Şubat 2008 Aşk ve Romantizm 

Camlardan yağmur damlaları süzülüyordu, O’ysa ağır ağır süzülen damlaların gel-gitinde uyuşmuş beyninin eşlik etmediği ve uzun süredir kırpmadığı için acıdığını fark etmediği gözleriyle sadece uzaklara bakıyordu. Gözleri uzaklara öyle saplanmış, düşüncesi öyle uzaklara saklanmıştı ki...

  Türkiye Sevdası (SERAY ANIL) 3 Eylül 2007 Ortamsal 

Uzaktan deniz göründü… Uzaktan… Çok uzaktan… Hayal meyal…

  Düş (Ünce) Lerim (SERAY ANIL) 5 Haziran 2007 Toplumcu 

Düşüncelerimin rüzgarında içim titredi, düşüncelerim bana bir çok bireyin aksine sıcak kuytular sunmamakta idi. Düşüncelerim, hayatlarındaki sıcaklığı yitirmiş, belki de hiçbir zaman sıcak bir hayata sahip olamamış insanlar adına hayatımdaki sıcaklığa rağmen beni üşütmekteydi.

  Bir Kadın... (SERAY ANIL) 2 Nisan 2007 Başkaldırı 

İnsanın sevgilisinin varlığı maddenin varlığını açıklayan genel geçer temel fizik kanunlarıyla açıklanamaz ki... Sevgilinin varlığı genel geçer fizik kanunlarıyla değil, felsefeyle açıklanabilir ancak…

  "Gitme" (SERAY ANIL) 14 Aralık 2006 Başkaldırı 

Sana gitme dediğime bakma, ben aşka gitme diyorum aslında... Senin ne önemin, ne yerin olabilir ki aşkın karşısında... Sen aşkın bir yansıması, ne yansıması, bir yanılsaması olabilirsin olsa olsa...

  Gizli Yüzler (SERAY ANIL) 28 Kasım 2006 İronik 

Bilse... Farketse... Mutlaka... Birşeyler yapardı...

  Beklemek Ne Zor Şey Bilir misin? (SERAY ANIL) 23 Ağustos 2006 Aşk ve Romantizm 

Sonunda gelmişti beklenen, hayallerinin en güzel yerinde gelmese olmazdı zaten...

  Efes'in Yeniden Doğuşu (SERAY ANIL) 17 Ağustos 2006 Sürrealizm 

Öyle güzel öyle güzeldi ki Efes ve doğa ve hayat ve hayallerim…

  Gökyüzünde Aşk (SERAY ANIL) 9 Temmuz 2006 Sürrealizm 

Gün geceye Güneşse Ay’a teslim oldu sonra her günkü kovalamacalarının sonunda...

  Benim Adım Gelin (Gelen) Değil Gidendi (SERAY ANIL) 24 Haziran 2006 Başkaldırı 

Onlar için “gelen”dim belki, sevinçtim, mutluluktum; ama ailem için “giden”dim ben, hüzündüm, ayrılıktım, bazen yürekte sessizce akan bazense dışarı taşan, gözden sel olup akan gözyaşıydım.

  Seni Sevmeme İzin Verme Birtanem... (SERAY ANIL) 7 Mart 2006 Aşk ve Romantizm 

Çek ellerini ellerimden, gözlerini de gözlerimden; sen de sevme beni ne olursun birtanem...

  Yalnızlık (SERAY ANIL) 10 Kasım 2005 Beklenmedik 

Yalnız değildi aslında, yalnızlığıylaydı...

  'O' (SERAY ANIL) 13 Ekim 2005 Bireysel 

Ya hayallerindeydi sorun ya da karşısına çıkanlarda, ama her aşk öyle ya da böyle bir hüsrandı sonuçta.

  Alıp Başımı Gitmek İstiyorum (SERAY ANIL) 23 Eylül 2005 Bireysel 

Alıp başımı gitmek istiyorum buralardan, yurdumun dağlarında dolaşmak istiyorum doyasıya, sadece dağlarında ama.

  Muhittin Bey (SERAY ANIL) 23 Eylül 2005 Gülmece (Mizah) 

Muhittin Bey'in hikayesi de böyle işte

  Kelimelerin Dansı (SERAY ANIL) 16 Eylül 2005 Sürrealizm 

Hayatın izdüşümü gibiydi, belki de ta kendisiydi kelimelerin dansı

  Bitişler Başlangıçlar (SERAY ANIL) 15 Eylül 2005 İlişkiler 

Bitti demek kolaydır, bitirmek zor, biteni unutmaksa imkansız...

  Sevgili (SERAY ANIL) 12 Eylül 2005 Aşk ve Romantizm 

Size birşey söyleyeceğim Sevgili, ben en az sizin kadar seviyorum sizin hayalinizi...

 

 



Her ikisi de emekli ilkokul öğretmeni olan annemin ve babamın nezdinde çağdaş, yenilikçi ve Atatürkçü tüm öğretmenlere en derin saygılarımla...

"Bana çiçek getirin, dünyanın bütün
çiçeklerini buraya getirin!"
Köy öğretmeni Şefik Sınığ'ın son sözleri.

DÜNYANIN BÜTÜN ÇİÇEKLERİ

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
Bütün çiçekleri getirin buraya,
Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,
Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer
Bütün köy çocuklarını getirin buraya,
Son bir ders vereceğim onlara,
Son şarkımı söyleyeceğim,
Getirin getirin...ve sonra öleceğim.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum,
Kaderleri bana benzeyen,
Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları,
Geniş ovalarda kaybolur kokuları...
Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri,
Hepinizi hepinizi istiyorum, gelin görün beni,
Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini
Bacımın suladığı fesleğenleri,
Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini,
Avluların pembe entarili hatmisini,
Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın.
Aman Isparta güllerini de unutmayın
Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum.
Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum.
Ben köy öğretmeniyim, bir bahçıvanım,
Ben bir bahçe suluyordum, gönlümden,
Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden,
Ne güller fışkırır çilelerimden,
Kandır, hayattır, emektir, benim güllerim,
Korkmadım, korkmuyorum ölümden,
Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Baharda Polatlı kırlarında açan,
Güz geldi mi Kopdağına göçen,
Yörükler yaylasında Toroslarda eğleşen.
Muş ovasından, Ağrı eteğinden,
Gücenmesin bütün yurt bahçelerinden
Çiçek getirin, çiçek getirin, örtün beni,
Eğin türkülerinin içine gömün beni.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
En güzellerini saymadım çiçeklerin,
Çocukları, öğrencilerimi istiyorum.
Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,
Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,
O bakımsız, ama kokusu eşsiz çiçek.
Kimse bilmeyecek, seni beni kimse bilmeyecek,
Seni beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,
Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum.
Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,
Tarümar olmasın istiyorum, perişan olmasın,
Beni bilse bilse çiçekler bilir, dostlarım,
Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,
Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Okulun duvarı çöktü altında kaldım,
Ama ben dünya üstündeyim, toprakta,
Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz toprakta,
Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım,
Yurdumun çiçeklenmesi için daima, yaşadım,
Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.
Şimdi sustum, örtün beni, yatırın buraya,
Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.

Ceyhun Atuf KANSU



 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © SERAY ANIL, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.

 

Bu dosyanın son güncelleme tarihi: 12.08.2020 09:14:54